وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ
wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).
നീ അവരോട് ചോദിച്ചാൽ അവർ തീർച്ചയായും പറയും, "വാസ്തവത്തിൽ, ഞങ്ങൾ തമാശ പറയുകയും കളിക്കുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു." പറയുക: "എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ എപ്പോഴും അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ വചനങ്ങളെയും അവന്റെ ദൂതനെയും പരിഹസിക്കുന്നത്?"
لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ
lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).
വിശ്വസിച്ചതിന് ശേഷം നിങ്ങൾ അവിശ്വസിച്ചതിനാൽ നിങ്ങൾ പാപമോചനം തേടേണ്ടതില്ല. നിങ്ങളിൽ ചിലർക്ക് (അവർ പശ്ചാത്തപിച്ചതിനാൽ) നാം മാപ്പുനൽകിയാൽ, മറ്റൊരു വിഭാഗത്തെ അവർ കുറ്റവാളികളായതിനാൽ നാം ശിക്ഷിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.