وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ
wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).
Әгәр ҙә һеҙ уларҙан һораһағыҙ, улар һис шикһеҙ яуап бирәсәк: «Ысынында, беҙ шаяртып, уйнап ҡына йөрөнөк». Әйт: «Ни өсөн һеҙ һәр ваҡыт Аллаһтан, Уның аяттарын һәм Пәйғәмбәрен мыҫҡыл итәһегеҙ?»
لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ
lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).
Һеҙгә ғәфү үтенергә кәрәкмәй, сөнки һеҙ иман килтергәндән һуң кәфер булдығыҙ. Әгәр ҙә Беҙ ҡайһы берҙәрегеҙҙе (тәүбә иткәндәре өсөн) ғәфү итһәк, Беҙ, һис шикһеҙ, (башҡа) төркөмдәрҙе язалайбыҙ, сөнки улар (һәр ваҡыт) гонаһ ҡылған кешеләр.