۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Уа азхаҵаҩцәа! Шәара шәхы ма шәҭаацәеи шәҭынхацәеи рҿаԥхьа акәзаргьы, аиашара ахьчаҩцәа шәыҟаз, Аллаҳ изы шаҳаҭцәаны шәыҟаз. Уи (аҭакԥхықәра зду) дбеиазар, мамзаргьы дӷарзар, Аллаҳ ибзиаӡаны издыруеит. Убри аҟынтә шәгәазыҳәарақәа шәрықәымныҟәан, избанзар аиаша шәацәхьаҵырц шәҭахуп. Шәара ажәақәа еицакуазар, мамзаргьы шаҳаҭра шәҭахымзар, ижәдыруазааит, иҟашәҵо зегьы рҿы Аллаҳ ииашоу шиакәу.