۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། དྲང་བདེན་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་མཁན་དང་། ཁྱེད་རང་ཚོ་རང་ཉིད་ལ་ཡང་ན་ཕ་མ་དང་སྤུན་མཆེད་ལ་ཡང་དཔང་པོ་བྱེད་རོགས། གལ་ཏེ་ཁོ་རང་(ཉེས་འཛུགས་པ་)ཕྱུག་པོ་དང་དབུལ་པོ་ཡིན་ན། དེར་བརྟེན་བདེན་པ་ལས་ལྡོག་འདོད་པའི་དབང་གིས་རང་གི་འདོད་པ་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གིས་(ཚིག)བསྒྱུར་བཅོས་གཏོང་བའམ་ཡང་ན་དཔང་པོ་བྱེད་པར་འདོད་པ་མ་བྱུང་ན།
وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ
wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)བདེན་པ་འཁྱེར་བའི་དེབ་(མུ་ཧ་མཱད་)བཏང་ཡོད། དེས་སྔོན་ཆད་བསྟན་པའི་དེབ་དེ་དག་ལ་ཁུངས་སྐྱེལ་བྱེད་པ་དང་དེ་དག་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་ཀྱི་མི་རིགས་ཚང་མར་ང་ཚོས་ཁྲིམས་ལུགས་དང་ལམ་ཁ་གསལ་པོ་སྤྲད་ཡོད། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་ན་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཚོ་མི་རིགས་གཅིག་ལ་བཟོ་རྒྱུ་ཡིན། ཁྱེད་ཚོ་ཚང་མ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་རྐྱངམ་གཅིག་ལོག་འགྲོ་གི་རེད། དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཚོས་སྔོན་ཆད་རྩོད་པ་བྱས་པ་དེ་ཁྱེད་ཚོར་ཤེས་སུ་འཇུག་རྒྱུ་རེད།
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
ངའི་གཙོ་བོས་སྙིང་རྗེ་གནང་བའི་(འདོད་ཆགས་)མ་གཏོགས། ངའི་གཙོ་བོ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཞིག་རེད།
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ལན་མ་བཏབ་ན། (ཁྱེད་ཀྱི་གདོང་ལེན) དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་འདོད་པ་ལྟར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པ་ཤེས་དགོས། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ལམ་སྟོན་ཕྲན་བུ་ཡང་མ་ཐོབ་པར་རང་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་ལས་ལམ་ནོར་སུ་ཞིག་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་མེད།
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
༼ཨལ་ལཱ་ཡིས་བཤད་དོན།༽ "ཨོ་ཌ་ཝུད་! ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་འཛམ་གླིང་ཐོག་གི་ཁ་ལི་ཕ་(དབང་འཛིན་པ)བཟོས་ཡོད། དེར་བརྟེན་མི་རྣམས་ཀྱི་བར་ལ་དྲང་བདེན་གྱིས་ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་དགོས། ཁྱེད་རང་གི་འདོད་པ་ལྟར་མ་བྱེད། རྒྱུ་མཚན་ནི་དེས་ཁྱེད་རང་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ནས་ཕྱིར་ལོག་པར་འཁྲིད་སྲིད།
اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).
ཁྱེད་རང་གིས་མི་གཅིག་མཐོང་མྱོང་ཡོད་དམ། ཁོ་རང་གི་འདོད་པ་ཁོ་རང་གི་ལྷ་དུ་བཟོས་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་རང་གི་ཤེས་བྱ་དང་མཉམ་དུ་ལམ་ནོར་ལ་འགྲོ་བཅུག་པ་རེད། དེ་ལྟར་ན་ཨ་ལཱ་ཧ་(ཁོ་ལ་ལམ་ནོར་དུ་འགྲོ་བཅུག་པ་རེད་དམ།) རྗེས་སུ་ཁོ་ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲོད་ཐུབ་མཁན་སུ་ཡོད་དམ།