قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad) ལ་"ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ང་ཚོའི་ཆེད་དུ་བཀའ་གནང་བ་མ་གཏོགས་ང་ཚོར་གང་ཡང་འབྱུང་མི་སྲིད། ཁོང་ནི་ང་ཚོའི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ཡིན།
اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ
alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པ་རྣམས་དྲན་དགོས། ཁོང་ཚོར་འཇིགས་སྣང་མེད་ལ། ཁོང་ཚོ་སྡུག་བསྔལ་མི་བྱེད།
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ
al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
(དེ་ཡང་) ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་རྟག་ཏུ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཚོ།
لَهُمُ الْبُشْرٰى فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۗ لَا تَبْدِيْلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۗ
lahumul-busyrā fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), lā tabdīla likalimātillāh(i), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm((u).
ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་མི་ཚེའི་ནང་གསར་འགྱུར་ཡག་པོ་ཞིག་རེད། དཀོན་མཆོག་གི་དམ་བཅའ་ལ་འགྱུར་བ་མེད། དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྒྱལ་ཁ་ཆེན་པོ་ཡིན།
وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ
wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོའི་སྟེང་ནས་སྡུག་བསྔལ་སེལ་མཁན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནི་དངོས་གནས་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཤོས་ཡིན།
ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ
allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).
ཁོང་གིས་ཁོང་གི་ཐུགས་རྗེའི་ཐོག་ནས་ང་ཚོ་བརྟན་པའི་ས་ཆ་ཞིག་ལ་(ལྷ་ཡུལ་)བཞག་ཡོད། དེའི་ནང་ང་ཚོས་ངལ་དུབ་དང་སྒྱིད་ལུག་པའི་ཚོར་བ་མེད།
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་སྨོན་ལམ་མཇུག་སྒྲིལ་བའི་སྐབས་ལ་ཁོང་ཚོ་ལེགས་པར་མཐུན་སྒྲིལ་བྱེད་དགོས། ཡང་ན་ཁོང་ཚོ་ལེགས་པར་འགྲོ་བཅུག་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་དཔང་པོ་དྲང་པོ་གཉིས་དང་མཉམ་དུ་དཔང་པོ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། འདི་ནི་ཨཱལ་ལཱ་དང་ཕྱི་མ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཚོར་སྤྲད་པའི་བསླབ་བྱ་ཡིན། སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱེད་ན་ཁོ་ལ་ཐར་བའི་ལམ་ཁ་ཕྱེ་ངེས་ཡིན།
وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا
wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་ལ་རེ་བ་མ་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ནས་འཚོ་སྐྱོང་གནང་བ་རེད། སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ན། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་(དགོས་མཁོ་)ངེས་པར་དུ་སྐོང་བར་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་ལས་དོན་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཡོད་ཚད་ལ་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ཡོད།