اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا
innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).
به راستی، خدا شرک ورزیدن به خود را نمی‌آمرزد، و جز آن (هر گناهی را) برای هر که بخواهد می‌آمرزد. و هر که به خدا شرک ورزد، گناهی بزرگ مرتکب شده است.
اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِهِمْ حَسَنٰتٍۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
illā man tāba wa āmana wa ‘amila ‘amalan ṣāliḥan fa ulā'ika yubaddilullāhu sayyi'ātihim ḥasanāt(in), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
مگر کسانی که توبه کنند و ایمان آورند و کار نیک انجام دهند؛ پس خدا بدی‌هایشان را به نیکی‌ها تبدیل می‌کند. و خدا آمرزنده و مهربان است.
وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاِنَّهٗ يَتُوْبُ اِلَى اللّٰهِ مَتَابًا
wa man tāba wa ‘amila ṣāliḥan fa innahū yatūbu ilallāhi matābā(n).
و هر کس توبه کند و کار نیک انجام دهد، به‌راستی به‌سوی خدا با توبه‌ای حقیقی بازمی‌گردد.
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
بگو: «ای بندگان من که بر خود زیاده‌روی کرده‌اید! از رحمت خدا ناامید نشوید. به‌راستی خدا همه گناهان را می‌آمرزد. او آمرزگار و مهربان است.»