وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).
Ɛn gi gud nyus to di wan dɛn we biliv ɛn du gud tin, se fɔ dɛn (dɛn gi dɛn) gadin dɛn we riva dɛn de flɔ ɔnda. Ɛnitɛm we dɛn gi dɛn frut frɔm ɛvin as tin fɔ it, dɛn kin se, "Na dis dɛn bin de gi wi bifo." Dɛn dɔn gi dɛn di sem kayn (frut dɛn). Ɛn na de dɛn (gɛt) klin man ɔ wɛf. Dɛn kin stil de insay de.
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ
al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).
Di wan dɛn we biliv ɛn nɔ miks dɛn fet wit shirk, na dɛn pipul ya de fil sef ɛn dɛn de gɛt gayd.
فَاعْلَمْ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوٰىكُمْ ࣖ
fa‘lam annahū lā ilāha illallāhu wastagfir liżambika wa lil-u'minīna wal-u'mināt(i), wallāhu ya‘lamu mutaqallabakum wa maṡwākum.
So no se no gɔd nɔ de (we fit fɔ wɔship) pas Allah ɛn aks fɔgivnɛs fɔ una sin ɛn fɔ di (sin dɛn fɔ) di wan dɛn we biliv, man ɛn uman. Ɛn Allah no di ples we yu de du biznɛs ɛn usay yu de.