وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
An (erënnert Iech), wéi Mir d'Haus (Kaaba) zu enger Versammlungsplaz an enger sécherer Plaz fir d'Leit gemaach hunn. A maacht dem Ibrahim säi Makam zu enger Gebiedsplaz. A Mir hunn dem Abraham an dem Ismail gebueden: "Botzt mäin Haus fir déi, déi Tawaf sinn, déi Iktikaf sinn, déi, déi sech verbéien an déi, déi sech werfen!"
قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
Mir gesinn däi Gesiicht (Muhammad) dacks an den Himmel kucken, dofir wäerte mir dech op d'Kibla wenden, déi dir gefällt. Also dréit däi Gesiicht op d'Grouss Moschee. A wou och ëmmer du bass, dréit däi Gesiicht dohin. An déi, deenen d'Buch (Tora an Evangelium) ginn ass, wëssen, datt (d'Iwwerdroe vum Qibla) d'Wourecht vun hirem Här ass. An Allah ass sech net bewosst iwwer dat, wat si maachen.
اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ
inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).
Tatsächlech war dat éischt Haus (vum Gottesdéngscht), dat fir d'Mënsche gebaut gouf, (Baitullah) zu Bakkah (Mekka), dat geseent gouf a fir all d'Welte Guide gouf.
۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
Allah huet de Kaaba zu engem hellegt Haus gemaach, wou d'Mënsche sech versammelen. Och d'Haram Méint, Hadyu a Qala'id. Dëst ass fir datt Dir wësst, datt Allah weess, wat am Himmel a wat op der Äerd ass, an datt Allah alles weess.
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
An (erënnert Iech), wéi Mir den Ibrahim an d'Haus vun Allah gesat hunn (andeems Mir gesot hunn): "Verbënnt näischt mat Mir a purifizéiert Mäi Haus fir déi, déi Tawaf maachen, an déi, déi ubidden an déi, déi sech verbéien an sech werfen."
وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ
wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).
A rufft d'Leit op, den Hadsch ze maachen, si wäerten sécherlech zu Fouss bei Iech kommen, oder reidend op all magerem Kamel, si wäerten aus allen wäiten Ecken kommen.