وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ
wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).
Ва ҳар ки пас аз он ки ҳақиқат барояш равшан шуд, бо Паёмбар (с) мухолифат кунад ва роҳеро пайравӣ кунад, ки роҳи мӯъминон нест, ӯро дар гумроҳие, ки кардааст, вогузорем ва ӯро ба дӯзах андозем ва ин бадтарин ҷойгоҳ аст.
وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
Ва аз Муҳоҷирон ва Ансор аввалин шуда (ба Ислом гаравиданд) ва аз онҳо пайравӣ карданд, Худо аз онҳо хушнуд шуд ва онҳо низ аз Худо хушнуд шуданд. Худо барои онҳо боғҳоеро омода кардааст, ки аз зери онҳо наҳрҳо ҷорӣ аст ва онҳо дар он ҷо ҷовидон хоҳанд монд. Ин пирӯзии бузургест.