114

وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ الَّيْلِ ۗاِنَّ الْحَسَنٰتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّاٰتِۗ ذٰلِكَ ذِكْرٰى لِلذّٰكِرِيْنَ

wa aqimiṣ-ṣalāta ṭarafayin-nahāri wa zulafam minal-lail(i), innal-ḥasanāti yużhibnas-sayyi'āt(i), żālika żikrā liż-żākirīn(a).

Көндөң ике осонда ла (иртән һәм кис), төндөң башында ла намаҙ уҡығыҙ. Изге эш хаталарҙы юя. Был — һәр ваҡыт (Аллаһты) зекер итеүселәргә киҫәтеү.

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

Духа ваҡыты өсөн (ҡояш өлөшләтә ҡалҡҡанда),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

ә төндә, тыныс булғанда,