اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
Улар тәҡүә халыҡты (йәһүдтәрҙе), уларҙың монахтарын (христиандарҙы) Аллаһтан башҡа илаһ итеп, һәм (шулай уҡ) Мәрйәм улы Мәсихте; уларға тик Ҡөҙрәтле Аллаға табынырға ҡушһалар ҙа; Унан башҡа илаһ юҡ. Уларҙың бер-береһенә тиңдәш тотҡан нәмәләренән Уға дан булһын.
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠
yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.
Йәһәннәмдә йөҙҙәре баш түбән булған көндө улар: «Эй, беҙ Аллаһҡа буйһонһаҡ ине һәм Пәйғәмбәргә лә буйһонһаҡ ине», — тип әйтерҙәр.
وَقَالُوْا رَبَّنَآ اِنَّآ اَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاۤءَنَا فَاَضَلُّوْنَا السَّبِيْلَا۠
wa qālū rabbanā innā aṭa‘nā sādatanā wa kubarā'anā fa aḍallūnas-sabīlā.
Һәм улар: «Эй, Раббыбыҙ, беҙ хакимдарыбыҙға һәм хакимдарыбыҙға буйһондоҡ, һуңынан улар беҙҙе (тура) юлдан яҙҙырҙы.
اَمْ لَهُمْ شُرَكٰۤؤُا شَرَعُوْا لَهُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا لَمْ يَأْذَنْۢ بِهِ اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
am lahum syurakā'u syara‘ū lahum minad-dīni mā lam ya'żam bihillāh(u), wa lau lā kalimatul-faṣli laquḍiya bainahum, wa innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).
Уларҙың Аллаһтан башҡа Аллаһ рөхсәт итмәгән кешеләр өсөн дини ҡағиҙәләр ҡуйыусы илаһтары бармы? Әгәр ҙә (Аллаһтан килгән язаны) кисектереүсе фарман булмаһа, улар араһындағы яза үтәлер ине. Һәм, ысынлап та, залим халыҡ бик ауыр ғазап кисерәсәк.