مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ
mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
பல்வேறு தேசங்களில் வசித்த மக்களிடமிருந்து அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு வழங்கிய கொள்ளையடிக்கப்பட்ட செல்வம் (ஃபைஃ), அல்லாஹ்வுக்கும், தூதருக்கும், உறவினர்களுக்கும் (ரசூல்), அனாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், பயணம் மேற்கொண்டவர்களுக்கும் உரியதாக இருந்தது. அந்தச் செல்வம் உங்களில் செல்வந்தர்களிடையே மட்டும் புழங்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காகவே இது செய்யப்பட்டது. தூதர் உங்களுக்கு எதைக் கொடுக்கிறாரோ, அதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவர் எதைத் தடுக்கிறாரோ, அதை விட்டுவிடுங்கள். மேலும் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் தண்டனை வழங்குவதில் மிகவும் கடுமையாவான்.