جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ
jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).
(Nämlech) d'Gäert vun Eden, si wäerten do eran goen zesumme mat de Gerechten vun hiren Vorfahren, hire Partner an hirem Nokommen, an d'Engele wäerten duerch all Paart op hir Plazen eran goen;
سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ
salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).
(wärend seet): "Vill Gléck wéinst Ärer Gedold." Also wat eng lecker lescht Plaz ass et.
وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ
wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).
An déi, déi hirem Här fäerten, ginn a Gruppen an den Himmel gefouert. Sou datt, wéi si en (den Himmel) erreecht hunn an d'Dieren opgemaach goufen, de Wuechter zu hinne sot: "Wuelstand (sief iech geschenkt), geseent sidd Dir! Also kommt eran, Dir wäert fir ëmmer do wunnen."