99
Q.S المؤمنون (23:99)
حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ
Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).
(حال کافران چنان است) تا هنگامی که مرگ به یکی از آن‌ها برسد، گوید: «پروردگارا، مرا (به دنیا) بازگردان،
100
Q.S المؤمنون (23:100)
لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
تا کار نیکی را که ترک کرده‌ام، انجام دهم.» هرگز! این تنها سخنی است که او می‌گوید. و پیش روی آن‌ها برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند.