99
Q.S Al-Muuminun (23:99)
حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ
Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).
(Ko hono noon woni ngonka heeɗɓe), haa nde maayde arii e gooto e maɓɓe wiya: “Yaa joom am, wartir am (e aduna), .
100
Q.S Al-Muuminun (23:100)
لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
mbele miɗo waawa waɗde golle moƴƴe ɗe ngoppu-mi ɗee.” Ko goonga noon, ko ɗuum tan woni sabaabu mo o haali oo, kadi ko adii maɓɓe ina woodi barzakh haa ñalnde ɓe ummotoo.