87
Q.S مریم (19:87)
لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ
lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).
هغوی د شفاعت (مرستې) حق نلري مګر هغه کسان چې له رحمن (الله) سره یې تړون کړی وي.
86
Q.S الزخرف (43:86)
وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).
او هغه کسان چې له الله پرته بل چا ته بلنه ورکوي، شفاعت (په آخرت کې مرسته) به ونه کړي؛ مګر هغه کسان چې حق (توحید) پیژني او په هغه باور لري.