فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
སུ་ཞིག་གིས་ལྗིད་ཚད་(ཡག་པོ)ལྗིད་ཚད་བཏང་ན་དེ་ཚོ་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་མི་ཡིན།
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).
སུ་ཞིག་གིས་(ཡག་པོའི་)འཇལ་ཚད་ལ་འོད་ཡོད་ན། དེ་དག་ནི་རང་ཉིད་ལ་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་མཁན་གྱི་མི་ཡིན། ཁོང་ཚོ་དམྱལ་བར་རྟག་པར་གནས་པར་འགྱུར།
فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهٗۙ
fa ammā man ṡaqulat mawāzīnuh(ū).
གང་ཞིག་གི་འཇལ་ཚད་ལྗིད་པོ་ཡོད་ན།
فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۗ
fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).
ཁོ་རང་ཡིད་ཚིམ་པའི་མི་ཚེའི་ནང་དུ་གནས་རྒྱུ་རེད།
وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗۙ
wa ammā man khaffat mawāzīnuh(ū).
གང་ཞིག་གི་འཇལ་ཚད་(བྱ་བ་བཟང་པོ)འོད་ཡིན་ན།
فَاُمُّهٗ هَاوِيَةٌ ۗ
fa ummuhū hāwiyah(tun).
ཁོང་གི་གནས་ཡུལ་ནི་ཧ་ཝི་ཡའི་མེ་ཡིན།