فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ആർ തുലാസുകൾ (നന്മ) തൂക്കുന്നുവോ അവർ തന്നെയാണ് ഭാഗ്യവാന്മാർ.
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).
(നന്മയുടെ) തുലാസിൽ ഭാരം കുറഞ്ഞവരായവർ സ്വന്തത്തിന് തന്നെ ദ്രോഹം വരുത്തിവയ്ക്കുന്നവരാണ്, അവർ നരകത്തിൽ നിത്യവാസികളായിരിക്കും.
فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهٗۙ
fa ammā man ṡaqulat mawāzīnuh(ū).
അപ്പോൾ ആരുടെ (സൽകർമ്മങ്ങളുടെ) തൂക്കങ്ങൾ ഘനമുള്ളതോ,
فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۗ
fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).
പിന്നെ അവന്‍ സംതൃപ്തമായ ഒരു (സന്തോഷകരമായ) ജീവിതത്തിലാകുന്നു.
وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗۙ
wa ammā man khaffat mawāzīnuh(ū).
എന്നാൽ ആരുടെ (സൽകർമ്മങ്ങളുടെ) തൂക്കം ലഘുവാകുന്നുവോ,
فَاُمُّهٗ هَاوِيَةٌ ۗ
fa ummuhū hāwiyah(tun).
പിന്നെ തിരിച്ചെത്തേണ്ട സ്ഥലം ഹവിയയുടെ നരകമാകുന്നു.