يَّوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ اَلْسِنَتُهُمْ وَاَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
yauma tasyhadu ‘alaihim alsinatuhum wa aidīhim wa arjuluhum bimā kānū ya‘malūn(a).
den Dag, (wou) hir Zong, Hänn a Féiss Zeie fir si sinn vun deem, wat se fréier gemaach hunn.
اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).
Dësen Dag hu Mir hinnen de Mond zougemaach; hir Hänn wäerten zu eis schwätzen an hir Féiss wäerten Zeie vun deem sinn, wat se fréier gemaach hunn.
حَتّٰىٓ اِذَا مَا جَاۤءُوْهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَاَبْصَارُهُمْ وَجُلُوْدُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
Ḥattā iżā mā jā'ūhā syahida ‘alaihim sam‘uhum wa abṣāruhum wa julūduhum bimā kānū ya‘malūn(a).
Sou datt, wann se an d'Häll kommen, hiert Gehéier, hiert Siicht an hiert Haut Zeie vun deem sinn, wat se gemaach hunn.
وَقَالُوْا لِجُلُوْدِهِمْ لِمَ شَهِدْتُّمْ عَلَيْنَا ۗقَالُوْٓا اَنْطَقَنَا اللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَّهُوَ خَلَقَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۙ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
wa qālū lijulūdihim lima syahittum ‘alainā, qālū anṭaqanallāhul-lażī anṭaqa kulla syai'iw wa huwa khalaqakum awwala marrah(tin), wa ilaihi turja‘ūn(a).
An si soten zu hire Hauten: "Firwat sidd Dir Zeie géint eis?" (Haut) si hunn geäntwert: "Deen, deen eis fäeg gemaach huet ze schwätzen, ass Allah, deen (och) alles fäeg gemaach huet ze schwätzen, an Hien ass Deen, deen iech vun Ufank un erschaf huet an nëmmen zu Him gitt Dir zréck."