يَّوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ اَلْسِنَتُهُمْ وَاَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
yauma tasyhadu ‘alaihim alsinatuhum wa aidīhim wa arjuluhum bimā kānū ya‘malūn(a).
ha ka sngi, (haba) ki shyntur, ki kti bad ki kjat jong ki kin long ki sakhi na ka bynta jong ki ia kaei kaba ki ju leh.
اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).
Ha kane ka sngi Ngi la khang ia ka shyntur jong ki; ki kti jong ki kin kren ha Ngi bad ki kjat jong ki kin sakhi ia kaei kaba ki ju leh.
حَتّٰىٓ اِذَا مَا جَاۤءُوْهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَاَبْصَارُهُمْ وَجُلُوْدُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
Ḥattā iżā mā jā'ūhā syahida ‘alaihim sam‘uhum wa abṣāruhum wa julūduhum bimā kānū ya‘malūn(a).
Kumta ynda ki la poi ha ka, ka jingsngap, ka jingpeit bad ki sniehdoh jong ki kin sakhi ia kaei kaba ki la leh.
وَقَالُوْا لِجُلُوْدِهِمْ لِمَ شَهِدْتُّمْ عَلَيْنَا ۗقَالُوْٓا اَنْطَقَنَا اللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَّهُوَ خَلَقَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۙ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
wa qālū lijulūdihim lima syahittum ‘alainā, qālū anṭaqanallāhul-lażī anṭaqa kulla syai'iw wa huwa khalaqakum awwala marrah(tin), wa ilaihi turja‘ūn(a).
Bad ki la ong ia ki snieh jong ki, “Balei phi long ki sakhi pyrshah ia ngi?” (Skin) ki la jubab, “Uta uba la pynlong ia ngi ban kren u dei U Allah, uba (ruh) pynlong ia kiei kiei baroh kiba lah ban kren, bad dei ma U uba la thaw ia phi ha ka por ba nyngkong bad tang sha U yn pynphai biang ia phi.”