وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ
wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.
ഇടതു കൈയിൽ ഗ്രന്ഥം നൽകപ്പെട്ട ആളുടെ കാര്യം പറയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഈ ഗ്രന്ഥം എനിക്ക് നൽകപ്പെടാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്."
وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ
wa lam adri mā ḥisābiyah.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അത് എങ്ങനെ കണക്കുകൂട്ടിയെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ
yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).
ഓ, എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് (മരണം) ആയിരിക്കട്ടെ.
وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ
wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).
എന്നാൽ പിന്നിൽ നിന്ന് കുറിപ്പുകൾ കൊടുക്കപ്പെടുന്നവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം,
فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ
fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).
അപ്പോള്‍ അവന്‍ നിലവിളിക്കും: എനിക്ക് അയ്യോ കഷ്ടം!
وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ
wa yaṣlā sa‘īrā(n).
അവൻ ജ്വലിക്കുന്ന നരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യും.