وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ
wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.
އަދި ކަނާތު އަތުން ފޮތް ދެއްވި މީހާއާ ބެހޭގޮތުން ވިދާޅުވެފައިވަނީ "(މި) ފޮތް އަހަންނަށް ނުދިންނަމަ ރަނގަޅުވާނެ" ކަމަށެވެ.
وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ
wa lam adri mā ḥisābiyah.
އެހެންވީމަ އަހަރެން ޙިސާބުކުރީ ކިހިނެއް ކަމެއް ނޭނގެއެވެ.
يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ
yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).
އަޅެ ހުރިހާ ކަމެއް ނިމުމަކަށް ގެނައުމަކީ (މަރު) ކަމުގައި ލައްވާށި.
وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ
wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).
އަދި ފަހަތުން ނޯޓު ދީފައިވާ މީހާއާ ބެހޭގޮތުން ބުނާނަމަ،
فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ
fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).
ދެން އޭނާ ގޮވާލާނީ، “އަހަންނަށް ލާނެތް!”
وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ
wa yaṣlā sa‘īrā(n).
އަދި އަނދަމުންދާ އަލިފާންގަނޑަށް (ނަރަކައަށް) އޭނާ ވަންނާނެއެވެ.