وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ
wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.
Ug bahin sa tawo kansang libro gihatag sa iyang wala nga kamot, siya miingon, "Mas maayo pa unta kon (kini) nga libro wala gihatag kanako.
وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ
wa lam adri mā ḥisābiyah.
Mao nga wala ako mahibalo unsaon kini pagkalkulo.
يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ
yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).
O, hinaut nga (kamatayon) mao ang motapos sa tanan.
وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ
wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).
Ug alang sa tawo kansang mga nota gihatag gikan sa likod,
فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ
fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).
unya siya mosinggit, “Alaot ako!”
وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ
wa yaṣlā sa‘īrā(n).
Ug siya mosulod sa nagdilaab nga kalayo (impyerno).