فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ
fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.
දකුණු අතේ ග්රන්ථය දෙනු ලැබූ පුද්ගලයා සම්බන්ධයෙන්, ඔහු, “එය ගන්න, මගේ ග්රන්ථය (මෙය) කියවන්න” යැයි පැවසීය.
اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ
innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.
නියත වශයෙන්ම (යම් දිනක) මට මගේ විනිශ්චය ලැබෙනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි.
فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ
fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).
එතකොට ඒ පුද්ගලයා සතුටින් පිරි ජීවිතයක් ගත කරනවා,
كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ
kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).
"ඔබ පසුගිය දිනවල කළ ක්රියාවන් හේතුවෙන් සතුටින් අනුභව කරන්න, පානය කරන්න" (යැයි ඔවුන්ට කියනු ලැබේ).
فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ
fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).
එවිට තමාගේ දකුණු පසින් වාර්තාව දෙනු ලැබූ තැනැත්තා සම්බන්ධයෙන්,
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ
fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).
ඉන්පසු ඔහු පහසු පරීක්ෂණයකින් පරීක්ෂා කරනු ලැබේ,
وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ
wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).
තවද ඔහු (දෙදෙනාම විශ්වාසවන්තයින් වන) ඔහුගේ පවුල වෙත සතුටින් ආපසු යනු ඇත.