يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).
O Leit! Fäert Äre Gott; wierklech, den Schock (Dag) vun der Apokalypse ass e ganz grousst (Evenement).
يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ
yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).
(Denkt drun) un deem Dag, wou Dir (d'Zidderen) gesitt, wäerten all Fraen, déi hir Kanner Still ginn, fahrlässig géintiwwer de Kanner sinn, déi se Stillen, an all schwanger Fra wäert hir Schwangerschaft fehlgeschloen hunn, an Dir wäert d'Leit gesinn, déi gedronk sinn, och wann se a Wierklechkeet net gedronk sinn, awer d'Strofe vun Allah ass ganz haart.
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
Wann d'Äerd mat engem schrecklechen Zidderen erschüttert gëtt,
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
an d'Äerd huet déi schwéier Laaschten (déi se enthale huet) erausgehäit,