يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).
O tud ! Doujit ho Toue ; E gwirionez, spont (devezh) an Apokalips a zo un (darvoud) bras-tre.
يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ
yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).
(Soñjit) d'an deiz ma welit (ar c'hrennlavar), an holl vaouezed a vag o bugale a vo disoursi diwar-benn ar vugale a vag, ha pep maouez dougerez a vo kollet he c'hrouadur, ha gwelet a reot tud mezv, daoust ma n'int ket mezv e gwirionez, met kastiz Allah a zo kalet-tre.
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
Pa vez grenet an douar gant eur c’hrennlavar spountuz,
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
hag ann douar en deûz taolet er-méaz ar beac’hiou pounner (a oa enn-han̄),