يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).
Эй кешеләр! Аллаңдан ҡурҡ; Ысынлап та, Апокалипсистың тетрәүе (көнө) бик ҙур (ваҡиға).
يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ
yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).
(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ) һеҙ күргән көндө, балаларын имеҙгән бөтә ҡатындар ҙа үҙҙәре имеҙгән балаларға ҡарата вайымһыҙлыҡ күрһәтәсәк, һәм һәр ауырлы ҡатындың ауырлығы төшәсәк, һәм һеҙ кешеләрҙе иҫерек килеш күрерһегеҙ, хатта ысынында улар иҫерек булмаһа ла, әммә Аллаһтың язаһы бик ҡаты.
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
Ҡот осҡос тетрәнеү менән ер һелкенгәндә, М.
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
һәм ер ауыр йөктәрҙе ташланы (улар эсендә булған),