قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
Si soten: "O Zulkarnain! Wierklech, d'Yagjuj an d'Makjuj (Kreaturen, déi) Schued op der Äerd maachen, also kënne mir Iech eng Belounung bezuelen, fir datt Dir eng Barrière tëscht eis an hinne baut?"
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
Hien (Zulkarnain) sot: "Wat Gott mir ginn huet, ass besser (wéi Är Belounung), also hëlleft mir mat Kraaft, fir datt ech eng Barrière tëscht Iech an hinne schafe kann."
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
„Gëff mir Stécker Eisen!“ Bis d'Eisenstécker op der selwechter Héicht wéi déi zwee Bierger waren, sot hien: „Bléist d'Feier un!“ Wéi et rout wéi Feier gi war, sot hien: „Gëff mir kachend Koffer, fir datt ech et drop schëdden kann.“
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
Also konnten si (Yakjuj a Makjuj) net drop klammen a konnten (och) kee Lach dran maachen.
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
Hien (Zulkarnain) sot: "Dës (Mauer) ass e Segen vu mengem Här, also wann d'Versprieche vu mengem Här eriwwer ass, wäert Hien se zerstéieren; an d'Versprieche vu mengem Här ass wouer."
حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ
Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).
Bis d'Yakjuj an d'Maukjuj (Maueren) opgemaach goufen a si séier vun all den Héichplazen erofgaange sinn.
وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).
An (wann) dat richtegt Verspriechen (den Dag vun der Operstéiung) no ass, dann op eemol wäerten d'Aen vun deenen, déi net gleewen, sech opreegen. (Si soten): "Wéi ellend si mir! Mir sinn doriwwer komplett onvirsiichteg, tatsächlech si mir wierklech ongerecht Leit."