اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا
aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).
Уахьыҟазаалакгьы аԥсра уахьӡоит, иҳараку, иӷәӷәоу абаа уҭазаргьы. Абзиара роузар, абри Аллаҳ иҟынтә ауп рҳәоит, ацәгьара рзыҟалазар, абри уара уҟынтәи ауп ҳәа рҳәоит. Ишәҳәа: «Зегьы Аллаҳ иҟынтә иаауеит». Нас избан урҭ ауаа (агәыҩбацәа) аицәажәара (маҷкгьы) иззеилымкаауа?»
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ
huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).
Иара иоуп анышәаԥшь ала шәызшаз, нас аџьал (шәыԥсра) иара заҵәык издыруа аамҭагьы шьақәиргылеит. Аха уеизгьы уи агәыҩбара умоуп.
قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِيْ تَفِرُّوْنَ مِنْهُ فَاِنَّهٗ مُلٰقِيْكُمْ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qul innal-mautal-lażī tafirrūna minhu fa innahū mulāqīkum ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Ишәҳәа: «Иҵабыргыҵәҟьаны, шәызцәыбнало аԥсра, хымԥада, ишәԥылоит, нас, амаӡагьы иҟаҵәҟьоугьы здыруа Аллаҳ иахь шәхынҳәуеит, нас иҟашәҵаз шәеилиркаауеит».
وَلَنْ يُّؤَخِّرَ اللّٰهُ نَفْسًا اِذَا جَاۤءَ اَجَلُهَاۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lay yu'akhkhirallāhu nafsan iżā jā'a ajaluhā, wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
Аллаҳ, ауаҩы иԥсра аамҭа анааилак, иԥсра ахырԥаӡом. Аллаҳ иҟашәҵо зегьы идыруеит.