اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
ستاينه هغه الله ته ده چې پر خپلو بندګانو يې کتاب (قرآن) نازل کړی او هغه يې کوږوالی نه دی کړی؛
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
د یوې مستقیمې لارښوونې په توګه، د هغه له لوري د یو ډېر دردناک عذاب څخه د خبردارۍ ورکولو لپاره او هغو مومنانو ته چې ښه عملونه کوي، د دې زېری ورکولو لپاره چې دوی ته به ښه اجر ورکړل شي،
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
او هغو کسانو ته خبرداری ورکول چې وايي: "الله یو ماشوم نیولی دی."
مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا
mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).
دوی په دې اړه هیڅ معلومات نلري او نه هم د دوی پلرونو. څومره بدصورت خبرې دي چې د دوی له خولې راوځي؛ دوی له دروغو پرته بل څه نه وايي.
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
بیا شاید ته (محمد) ځان ته زیان ورسوې ځکه چې ته به د دوی له شا تګ وروسته غمجن شې، که دوی په دې معلوماتو (قرآن) باور ونکړي.
اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا
innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).
په حقیقت کې، موږ په ځمکه کې هر څه د دوی لپاره د زینت په توګه ګرځولي دي، ترڅو موږ دوی وازمایو چې وګورو چې کوم یو یې په عمل کې غوره دی.
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
او موږ به خامخا هغه څه چې د هغې پورته دي (هم) بې اوبو او وچې ځمکې ته واړوو.
اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
ایا ته فکر کوې چې هغه خلک چې په غارونو کې اوسېږي او (چې) رقیم لري، زموږ د (عظمت) له حیرانوونکو نښو څخه دي؟
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(یاد کړئ) کله چې ځوانانو په غار کې پناه واخیسته، نو دعا یې وکړه: "زموږ ربه! موږ ته له خپل لوري رحمت راکړه او زموږ په کار کې زموږ لپاره سمه لارښوونه بشپړه کړه."