اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
Գովաբանենք Ալլահին, որ Իր ծառաներին ուղարկեց Գիրքը (Ղուրանը) և Նա այն չի ծուռ դարձրել։
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
որպես ուղիղ ուղեցույց՝ Նրա կողմից շատ ցավալի պատժի մասին զգուշացնելու և բարի գործեր կատարող հավատացյալներին ուրախալի լուր տալու, որ նրանք լավ վարձատրություն կստանան,
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
Եվ զգուշացնել նրանց, ովքեր ասում են. «Աստված երեխա վերցրեց»։
مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا
mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).
Նրանք ոչ մի բան չգիտեն դրա մասին, ինչպես նաև նրանց նախնիները։ Որքա՜ն տգեղ են նրանց բերանից դուրս եկող խոսքերը, նրանք միայն ստեր են խոսում։
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
Ապա գուցե դու (Մուհամմադ) վնասես ինքդ քեզ, որովհետև տխուր կլինես նրանց հեռանալուց հետո, եթե նրանք չհավատան այս տեղեկատվությանը (Ղուրանին):
اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا
innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).
Իրոք, Մենք երկրի վրա ամեն ինչ նրանց համար զարդարանք ենք ստեղծել, որպեսզի կարողանանք փորձարկել նրանց՝ տեսնելու, թե նրանցից ով է լավագույնը գործերով։
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
Եվ մենք իսկապես (նաև) դրա վերևում գտնվողը կդարձնենք անպտուղ ու չոր հող։
اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
Կարծում ե՞ս, որ քարանձավներում բնակվող և ռաքիմ ունեցող մարդիկ մեր (մեծության) հրաշալի նշաններից են։
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(Հիշե՛ք) երբ երիտասարդները ապաստան գտան քարանձավում, նրանք աղոթեցին. «Մեր Տեր, տուր մեզ քո ողորմությունը և մեր գործերի մեջ մեզ համար ամբողջական ուղիղ ուղղություն»։