يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۚ وَمَا يَخْدَعُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَۗ
yukhādi‘ūnallāha wal-lażīna āmanū wa mā yakhda‘ūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).
ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་དད་པ་ཅན་རྣམས་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་མ་ཤེས་པར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ
wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ “ས་གཞི་ལ་གནོད་སྐྱོན་མ་གཏོང་” ཞེས་བཤད་སྐབས། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོ་ནི་ཡར་རྒྱས་གཏོང་མཁན་དེ་ཡིན།"
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཤོག" ཅེས་བཤད་སྐབས། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ “(མ་རེད།) ང་ཚོས་ང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་(བྱེད་བཞིན་པ་)གང་མཐོང་བ་དེ་ལ་རྗེས་འཇུག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།” དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་གང་ཡང་ཤེས་ཀྱི་མེད་ལ། ལམ་སྟོན་ཡང་མེད།
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ
innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).
དོན་དམ་པར་དད་པ་བྱས་རྗེས་དད་པ་མ་བྱས་པ་དང་དེ་ནས་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པ་མང་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྱོད་པ་ངོས་ལེན་མི་བྱེད་ཅིང་ཁོང་ཚོ་ནི་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ཡིན།
اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).
ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཤིརཀ་(ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་མཉམ་འབྲེལ་བྱེད་མཁན་གྱི་སྡིག་པ་)ལ་དགོངས་ཡང་གནང་མི་སྲིད། སུ་ཞིག་གིས་(ཅིག་)ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་འབྲེལ་བ་བྱེད་ན། དེ་ནས་དངོས་གནས་ཁོ་རང་ཧ་ཅང་ལམ་ནོར་དུ་ཕྱིན་ཡོད།
اِنَّمَا النَّسِيْۤءُ زِيَادَةٌ فِى الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُحِلُّوْنَهٗ عَامًا وَّيُحَرِّمُوْنَهٗ عَامًا لِّيُوَاطِـُٔوْا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ فَيُحِلُّوْا مَا حَرَّمَ اللّٰهُ ۗزُيِّنَ لَهُمْ سُوْۤءُ اَعْمَالِهِمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ
innaman-nasī'u ziyādatun fil-kufri yuḍallu bihil-lażīna kafarū yuḥillūnahū ‘āmaw wa yuḥarrimūnahū ‘āmal liyuwāṭi'ū ‘iddata mā ḥarramallāhu fa yuḥillū mā ḥarramallāh(u), zuyyina lahum sū'u a‘mālihim, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་(ཧ་རམ་ཟླ་བ་)ཕྱིར་འགྱངས་བྱེད་པ་དེས་ཡིད་ཆེས་མེད་པ་མང་དུ་གཏོང་གི་ཡོད། དད་པ་ཅན་ཚོ་འདིས་(ཕྱིར་འགྱངས)མགོ་སྐོར་བཏང་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་ལོ་གཅིག་ལ་ཁྲིམས་མཐུན་བཟོས་པ་དང་ལོ་གཞན་ཞིག་ལ་ཁྲིམས་འགལ་བཟོས་པས་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཀག་སྡོམ་བྱས་པའི་དངོས་པོའི་གྲངས་འབོར་ལ་མཐུན་སྒྲིལ་བྱེད་ཐུབ་པ་དང་། (སཱ་ཏན་གྱིས་ཁོ་ཚོའི་བྱ་སྤྱོད་ངན་པ་དེ་ཚོ་ཁོ་ཚོར་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དད་པ་མ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་མེད།
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ
wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).
མིའི་རིགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཤེས་བྱ་མེད་པར་ཨ་ལཱ་ཧའི་སྐོར་ལ་རྩོད་པ་རྒྱག་མཁན་དང་གདོན་འདྲེ་ངན་པ་ཁོ་ནའི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་ཡོད།
وَقَالُوْا مَا هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ اِلَّا الدَّهْرُۚ وَمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍۚ اِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ
wa qālū mā hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā yuhlikunā illad-dahr(u), wa mā lahum biżālika min ‘ilmin in hum illā yaẓunnūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་"མི་ཚེ་འདི་འཛམ་གླིང་འདིའི་མི་ཚེ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད། ང་ཚོ་ཤི་ནས་ང་ཚོ་འཚོ་བཞིན་ཡོད། ང་ཚོ་དུས་ཚོད་ལས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་གཏོར་བརླག་གཏོང་གི་མེད།" འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོར་དེའི་སྐོར་ལ་ཤེས་བྱ་གང་ཡང་མེད། ཁོང་ཚོས་ཚོད་དཔག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།