اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր հետևում են Մարգարեին, Մարգարեին, որը ումմի է (չի կարողանում կարդալ և գրել), որի (անունը) նրանք գտնում են գրված Թորայում և Ավետարանում, որոնք ունեն, որը նրանց հրամայում է անել այն, ինչ ճիշտ է և արգելում է այն, ինչ սխալ է, և որը թույլ է տալիս նրանց համար ամեն ինչ, ինչը լավ է և արգելում է նրանց համար ամեն ինչ, ինչը վատ է, և ազատում է նրանց իրենց վրա դրված բեռներից ու կապանքներից: Ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր հավատում են նրան, փառաբանում են նրան, օգնում են նրան և հետևում են նրան հայտնված պայծառ լույսին (Ղուրանին), նրանք բախտավոր մարդիկ են:
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Մուհամմադը Ալլահի առաքյալն էր, և նրան ուղեկցողները կոպիտ էին անհավատների նկատմամբ, բայց ողորմած միմյանց նկատմամբ։ Դուք տեսնում եք նրանց, թե ինչպես են նրանք խոնարհվում և խոնարհվում՝ փնտրելով Ալլահի ողորմածությունն ու Նրա հաճույքը։ Նրանց դեմքերում խոնարհության նշաններ էին երևում։ Այդպիսին են նրանց բնութագրերը (հայտնաբերված) Թորայում և նրանց բնութագրերը (հայտնաբերված) Ավետարանում, այսինքն՝ ինչպես սերմը, որը ծիլ է տալիս, ապա ծիլը ուժեղանում է, ապա մեծանում և ուղիղ բարձրանում ցողունի վրա. բույսը հաճույք է պատճառում իր տնկողներին, քանի որ Ալլահը ցանկանում է գրգռել անհավատների սրտերը (հավատացյալների զորությամբ)։ Ալլահը խոստանում է նրանց, ովքեր հավատում և բարի գործեր են անում նրանց մեջ, ներում և մեծ պարգև։