فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
Ma na matou foaʻiina atu iā Sulaiman le malamalama (i se tulafono e sili atu ona saʻo); ma na matou foaʻiina atu i tagata taʻitoʻatasi le poto ma le malamalama, ma na matou faatoʻilaloina mauga ma manu felelei, o ē uma na viia faʻatasi ma Tavita. Ma o i matou lava ia e faia.
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
Ma e moni, ua matou foaʻiina atu iā Tavita se meaalofa mai iā i Matou. (Na matou fai atu), "O mauga ma manu felelei! Ia outou vivii faatasi ma Tavita," ma ua matou faamalūlūina le uʻamea mo ia.
اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ
innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).
E moni, o Matou lava e fa'ato'ilaloina mauga ina ia vi'ia fa'atasi ma ia (Dawud) i le afiafi ma le taeao,
وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ
waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).
ma (Na matou faatoʻilaloina foʻi) manu felelei a o toʻatele. Sa matuā usiusitaʻi i latou taʻitasi (ia Allah).