وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ
waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).
Olarnı tapqan yeriñizde öldüriñ, sizni quvğan yerlerinden çıqarıñ. Ve iftira adam öldürüvden daa zalımdır. Olar siznen o yerde cenkleşmegence, Mescid-i Haramda olarnen cenkleşmeñ. Eger olar siznen cenkleşseler, siz de olarnen cenkleşiñ. İşte, kâfirlerniñ mukâfatı böyledir.
وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Ve tek arañızdaki zalımlarnıñ başına kelmegen azaptan qorçalañız. Biliñ ki, Allahnıñ cezası pek şiddetlidir.
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ
wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).
Ve aralarından birisi bar edi ki: «Maña (cenkke barmamağa) izin ber ve meni (Muhammedni) iftirağa tüşürme», dedi. Bil ki, olar iftirağa tüştiler. Ve kerçekten de, ceennemge inkâr etkenler de kire.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ
wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).
İman etip, güzel amellerini yapqanlarnı da, şübesiz, eyilerniñ arasına qoşacaqmız.
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-lażīna kafarū wagfir lanā rabbanā, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Kerçekten de, İbrahimde ve onıñ yanında olğanlarda sizge yahşı bir nümüne bar edi, olar qavmına: «Kerçekten de, biz sizden ve Allahtan ğayrı tabınğanlarıñızdan ayırıldıq, siziñ (kâfiriñizni) inkâr etemiz ve tek Allahqa inanğanıñızğa qadar bizimnen siziñ aramızda ebediy duşmanlıq ve nefret bardır», tek onıñ fandegi sözlerinden ğayrı, İbrahimniñ sözleri istisna. sizni, lâkin men Allahnıñ sizge (azabına) qarşı mutlaqa qarşı turıp olamayım». (İbrahim): Rabbimiz, biz yalıñız Saña tevekkül edik, yalıñız Saña tövbe etemiz ve yalıñız Saña dönemiz.