۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ
wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གི་འགྲུལ་བཞུད་ཁྲོད་རྩོམ་པ་པོ་ཞིག་མ་རྙེད་ན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོ་ཁ་ཤས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་ན། ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དེ་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ལས་འགན་(བུ་ལོན་)བསྒྲུབས་ནས་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ཨ་ལ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་པར་བྱོས། ཁྱེད་རང་གི་དཔང་པོ་དེ་སྦས་མ་བཅུག གང་ཡིན་ཟེར་ན་སུ་ཞིག་གིས་སྦས་ན་ཁོང་གི་སེམས་དེ་བཙོག་པ་ཡིན། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཤེས་མཁན་ཡིན།
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་བརྡ་འཕྲིན་དེ་ཐོབ་ཐང་ཡོད་མཁན་ཚོར་བརྡ་འཕྲིན་སྤྲོད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང་བ་དང་། ཁྱེད་ཀྱིས་མི་དབར་ཁྲིམས་ལུགས་བཙུགས་སྐབས་དྲང་བདེན་གྱིས་གཏན་འབེབས་བྱེད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཁྱེད་ལ་སློབ་ཁྲིད་བྱེད་མཁན་ཡག་ཤོས་དེ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཐོས་མཁན་དང་མཐོང་མཁན་ཡིན།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་གིས་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་སྐུ་ཚབ་ལ་མགོ་སྐོར་མ་གཏོང་བ་དང་།
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).
དེ་བཞིན་(དངོས་གནས་གྲུབ་འབྲས་ཐོབ་མཁན་)ནི་ཡིད་ཆེས་དང་དམ་བཅའ་སྲུང་མཁན་ཡིན།
اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ
innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).
ང་ཚོས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་རི་བོ་ལ་བརྡ་འཕྲིན་ཕུལ་ཡོད། ཡིན་ནའང་མི་ཚང་མ་ལས་འགན་དེ་འཁུར་རྒྱུར་འདོད་པ་མ་བྱུང་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་དེ་སྒྲུབ་མི་ཐུབ་པའི་སེམས་ཁྲལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། (དེ་ལྗིད་པོ་འདུག) དེར་བརྟེན་ལས་འགན་དེ་མི་ཡིས་འཁུར་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་འགྲོ་བ་མི་ནི་ཧ་ཅང་དྲང་བདེན་མིན་པ་དང་ཧ་ཅང་གླེན་པ་ཞིག་རེད།