وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
Ug pangandam uban sa tanan nimong abilidad sa pag-atubang kanila gamit ang kusog nga anaa kanimo ug gikan sa mga mangangabayo nga makapugong sa mga kaaway ni Allah, sa imong mga kaaway ug niadtong uban pa kanila nga wala nimo mailhi; apan si Allah nasayod niini. Bisan unsa nga imong gastohon sa dalan ni Allah siguradong ibayad kanimo sa igo ug dili ka madaot (madaot).
لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ
lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).
Alang kaniya (tawo) adunay mga anghel nga kanunay magpuli-puli sa pagbantay kaniya, gikan sa atubangan ug sa likod niya. Gibantayan nila kini pinaagi sa sugo ni Allah. Sa pagkatinuod, dili usbon ni Allah ang kahimtang sa usa ka katawhan hangtod nga ilang usbon ang kahimtang sa ilang kaugalingon. Ug kon gusto ni Allah ang dautan alang sa usa ka katawhan, nan walay makasukol niini ug walay tigpanalipod alang kanila gawas Kaniya.
وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
Ug bisan kinsa nga maningkamot alang sa jihad, ang iyang jihad tinuod nga alang sa iyang kaugalingon. Sa pagkatinuod, si Allah mao ang Labing Adunahan (dili magkinahanglan og bisan unsa) gikan sa tanang kalibutan.
وَاَنْ لَّيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ
wa al laisa lil-insāni illā mā sa‘ā.
ug nga ang tawo makadawat lamang sa iyang gihagoan,
وَاَنَّ سَعْيَهٗ سَوْفَ يُرٰىۖ
wa anna sa‘yahū saufa yurā.
ug sa pagkatinuod ang iyang mga paningkamot ipakita (kaniya),
ثُمَّ يُجْزٰىهُ الْجَزَاۤءَ الْاَوْفٰىۙ
Ṡumma yujzāhul-jazā'al-aufā.
unya siya pagagantihan sa labing hingpit nga tubag,
فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوْا فِى الْاَرْضِ وَابْتَغُوْا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
fa iżā quḍiyatiṣ-ṣalātu fantasyirū fil-arḍi wabtagū min faḍlillāhi ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
Kon nahuman na ang pag-ampo, nan magkatibulaag kamo sa yuta, pangitaa ang grasya ni Allah ug hinumdomi kanunay si Allah aron kamo magmalampuson.
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ
huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).
Siya ang naghimo sa yuta nga sayon para kaninyo nga susihon, busa susiha ang tanan nga suok niini ug kaona ang pipila sa Iyang pagkaon. Ug Kaniya lamang kamo (mobalik human) mabanhaw.