وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ
wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ཚོགས་པ་ཞིག་གི་མགོ་སྐོར་གཏོང་བའི་སྐོར་ལ་སེམས་ཁྲལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་ན། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མགོ་སྐོར་གཏོང་མཁན་གྱི་མི་ལ་དགའ་པོ་མེད།
اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ
innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).
ང་ཚོས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་རི་བོ་ལ་བརྡ་འཕྲིན་ཕུལ་ཡོད། ཡིན་ནའང་མི་ཚང་མ་ལས་འགན་དེ་འཁུར་རྒྱུར་འདོད་པ་མ་བྱུང་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་དེ་སྒྲུབ་མི་ཐུབ་པའི་སེམས་ཁྲལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། (དེ་ལྗིད་པོ་འདུག) དེར་བརྟེན་ལས་འགན་དེ་མི་ཡིས་འཁུར་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་འགྲོ་བ་མི་ནི་ཧ་ཅང་དྲང་བདེན་མིན་པ་དང་ཧ་ཅང་གླེན་པ་ཞིག་རེད།
فَهَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ تَوَلَّيْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُوْٓا اَرْحَامَكُمْ
fahal ‘asaitum in tawallaitum an tufsidū fil-arḍi wa tuqaṭṭi‘ū arḥāmakum.
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དབང་ཆར་ཡོད་ན་ཁྱེད་རང་གིས་འཛམ་གླིང་ལ་གཏོར་བརླག་གཏོང་བ་དང་ཁྱིམ་ཚང་གི་འབྲེལ་བ་གཏོར་བརླག་གཏོང་གི་རེད་དམ།
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فَاَصَمَّهُمْ وَاَعْمٰٓى اَبْصَارَهُمْ
ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāhu fa aṣammahum wa a‘mā abṣārahum.
འདི་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དམོད་པ་བཏང་བའི་མི་རིགས་ཡིན། དེ་ནས་ཉན་ཐོས་མེད་པ་དང་མིག་ཤེལ་མེད་པར་བཟོས།