۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).
Tin, hmuh theih loh zawng zawng chabi chu A hnenah a awm a; Amah lo chu tumahin an hre lo. Lei leh tuifinriata thil awmte chu a hre chiang hle. A hriat loh hnah pakhat mah a tla lo. Lei thimah chi pakhat mah a awm lo va, engmah hnim leh vawt pawh a awm lo, chu chu Lehkhabu tak takah (Lauh Mahfuzh) a inziak lo.
مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّبْرَاَهَا ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌۖ
mā aṣāba mim muṣībatin fil-arḍi wa lā fī anfusikum illā fī kitābim min qabli an nabra'ahā, inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).
Lei chunga chhiatna lo thleng apiang leh nangmah chunga lo thleng apiang hi, engkim hi kan thlen hma hian Lehkhabu (Lauh Mahfuzh)-ah hian ziak vek tawh a ni. Dik tak chuan hei hi Allah tan chuan a awlsam hle.
فِيْ لَوْحٍ مَّحْفُوْظٍ ࣖ
fī lauḥim maḥfūẓ(in).
chu chu vengtu (hmun) (Lauh Mahfuzh)-ah (a dah) a ni.