۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Ha (soñjit), pa oa bet amprouet Abraham gant e Aotrou gant un nebeud frazennoù, neuze e oa bet kaset da benn ganto en un doare parfet. Lavaret en deus (Allah) : « E gwirionez, lakaet em eus ac'hanout da benn an holl dud ». Eñ (Ibrahim) a lavaras, "Ha (ivez) digant ma bugale ha ma mibien-vihan?" Allah a lavar, "(Gwir eo, met) Ma bromesa ne dalvez ket evit ar re a ra droug."
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
Hag o profed a lavaras dezho: "E gwirionez, Allah en deus anvet Talut da roue deoc'h." Respont a rejont : « Penaos en deus Talut gounit ar rouantelezh warnomp, pa oamp muioc'h dleet d'ar rouantelezh egetañ, ha ne oa ket bet roet dezhañ kalz a vadoù ? (Ar Profed) a respontas, "Allah en deus dibabet anezhañ (da vezañ roue) evidoc'h ha roet en deus deoc'h anaoudegezh ha barregezhioù korfel uheloc'h." Allah a ro e rouantelezh d'an neb a fell dezhañ, hag Allah a zo hollvedel, hollc'houiziek.
وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا
wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).
Ha ma fell deomp distrujañ ur vro, neuze e c'hourc'hemennomp d'an dud a vev e luxus er vro-se (sentiñ ouzh Allah), met ma reont dizoujañs er vro-se), neuze e vo lakaet ar gerioù (Hor c'hastiz) warno, neuze e vo distrujet (ar vro-se) penn-da-benn.
وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ
wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).
Ha gwir eo, ma sentit ouzh tud eveldoc'h, e kollit a-dra-sur.
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Neuze, ma ne respontont ket (ho taol-arnod), gouzout a rit n'int nemet o heuliañ o c'hoantoù. Ha piv a zo gwashoc'h eget unan bennak a heuilh e c'hoantoù hep resev an disterañ skoazell digant Allah ? E gwirionez, Allah ne ren ket an drougimplijerien.