30
Q.S Әл-Бәкара (2:30)
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
Һәм (исеңдә тот), Раббың фәрештәләргә: "Мин җир йөзендә хәлифә кылачакмын", - диде. Алар әйттеләр: "Син анда бозыклык кылучы һәм кан түгүче кешене урнаштырасыңмы, ә без Сине мактап һәм Синең исемеңне изгеләндереп яшибез?" Аллаһ әйтте: "Чыннан да, Мин сез белмәгәнне беләмен".