وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
Və (xatırla ki) o zaman Rəbbin mələklərə: "Mən yer üzündə bir xəlifə təyin edəcəyəm" demişdi. Onlar: "Biz Səni təriflədiyimiz və adını müqəddəs tutduğumuz halda, Sən orada fəsad törədəcək və qan tökəcək birinimi yerləşdirəcəksən?" dedilər. O: "Həqiqətən də, Mən sizin bilmədiklərinizi bilirəm" dedi.