وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
ང་ཚོས་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་"ཨ་དཱམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཤོག"ཅེས་བཤད་པའི་སྐབས་(དྲན་དགོས།) དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོས་སཱ་ཏན་མ་གཏོགས་མགོ་བོ་བསྒུར། ཁོས་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་བསྟོད་བསྔགས་བྱེད་པ་དང་ཁོ་རང་དད་པ་མེད་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་གཏོགས་ཡོད།
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ཚོ་བཟོས་ནས་དེ་ནས་ཁྱེད་ཚོ་(གཟུགས་པོ)བཟོས་རྗེས་ང་ཚོས་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ཨ་དཱམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བཤད་པས་ཁོང་ཚོས་སེ་ཏན་མ་གཏོགས་མཆོད་པ་ཕུལ་བ་རེད། ཁོང་(ཨིབ་ལིས་)ཕྱག་འཚལ་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་མེད།
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
གདོན་འདྲེ་མ་གཏོགས། ཁོང་ཕྱག་འཚལ་བཞིན་པའི་(མཁའ་འགྲོ་མ)དང་མཉམ་དུ་ཞུགས་པར་འདོད་པ་མ་བྱུང་།
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).
ང་ཚོས་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་ “ཁྱེད་ཚོ་ཚང་མ་ཨ་དཱམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཤོག” ཅེས་བཤད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ཤ་ཏན་མ་གཏོགས་ཕྱག་འཚལ་བ་རེད། ཁོང་གིས་(ཨིབ་ལིས་) "ཁྱེད་ཀྱིས་འདམ་བག་ལས་བསྐྲུན་པའི་མི་དེ་ལ་ངས་མགོ་བོ་བསྒུར་དགོས་སམ།"
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).
ང་ཚོས་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་"ཨ་དཱམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཤོག"ཅེས་བཤད་པའི་སྐབས་(དྲན་དགོས།) དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོས་སཱ་ཏན་མ་གཏོགས་མགོ་བོ་བསྒུར། ཁོང་ནི་(སྡེ་ཚན་)ནས་ཡིན་པས་ཁོང་གིས་རང་གི་གཙོ་བོའི་བཀའ་ལ་མ་ཉན་པ་རེད། ཁྱོད་ཚོའི་དགྲ་བོ་ཡིན་ནའང་ཁོ་དང་ཁོའི་རིགས་བརྒྱུད་གཞན་པ་ཚོ་ཁྱོད་ཚོའི་དགྲ་བོ་ཡིན་ནའང་འགོ་ཁྲིད་དུ་བསྐོས་པ་དེ་འོས་ཤིང་འཚམས་སམ། ནོར་འཁྲུལ་བྱེད་མཁན་གྱི་ཚབ་བྱེད་དུ་(གདོན་འདྲེ་)དེ་ཧ་ཅང་ངན་པ་རེད།
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
ང་ཚོས་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་"ཨ་དཱམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཤོག"ཅེས་བཤད་པའི་སྐབས་(དྲན་དགོས།) དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་སཱ་ཏན་མ་གཏོགས་མགོ་བོ་བསྒུགས་པ་དང་། ཁོས་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད།
وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ
wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ཨ་ལཱ་)ཁོང་ཚོ་ལ་འབོད་ནས་ "ཁྱེད་ཚོས་སྔོན་ཆད་བསམ་པའི་ངའི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་དུ་ཡོད་དམ།"