قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
זאָג (אָ מוכאַמאַד), "איך זאָג נישט צו דיר אַז מיט מיר זענען די אוצרות פון אַלאַה, און איך ווייס נישט דאָס וואָס מען זעט נישט, און איך זאָג נישט צו דיר אַז איך בין אַ מלאך. איך פאָלג נאָר וואָס ווערט מיר גילוי." זאָג, "זענען די בלינדע און די זעענדיקע גלייך? וועסטו נישט טראַכטן?"
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
און איך זאָג נישט צו דיר אַז איך האָב פֿאָרראַטן פֿון לעבנסמיטלען און רייַכטום פֿון אַלאַה, און איך ווייס נישט דאָס וואָס מען זעט נישט, און איך זאָג נישט אַז איך בין אַ מלאך, און איך זאָג נישט צו די וועמען דיינע אויגן פֿאַראַכטן, "אַלאַה וועט זיי נישט געבן גוטס. אַלאַה ווייסט אַם בעסטן וואָס איז אין זייערע נשמות. טאַקע, איך וואָלט געווען פֿון די אומרעכט־טוער."