قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയേ,) പറയുക: "അല്ലാഹുവിന്റെ ഖജനാവുകൾ എന്റെ പക്കലുണ്ടെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നില്ല, അദൃശ്യകാര്യം ഞാൻ അറിയുന്നുമില്ല, ഞാൻ ഒരു മലക്കാണെന്നും ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നില്ല. എനിക്ക് ദിവ്യബോധനം നൽകപ്പെടുന്നതിനെ മാത്രമേ ഞാൻ പിന്തുടരുന്നുള്ളൂ." പറയുക: "അന്ധരും കാഴ്ചയുള്ളവരും തുല്യരാണോ? നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നില്ലേ?"
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ള വിഭവങ്ങളും ധനവും എന്റെ കൈവശമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നില്ല. അദൃശ്യകാര്യങ്ങൾ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ ഒരു മലക്കാണെന്നും പറയുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ നിസ്സാരമായി കാണുന്നവരോട് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. അല്ലാഹു അവർക്ക് ഒരു ഗുണവും നൽകുന്നില്ല. അവരുടെ മനസ്സുകളിലുള്ളത് അല്ലാഹുവിന് നല്ലവണ്ണം അറിയാം. തീർച്ചയായും ഞാൻ അക്രമികളിൽ പെട്ടവനായിരിക്കും.