وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
An (erënnert Iech drun), wéi Dir (Muhammad) zu der Persoun gesot hutt, där Allah Gonscht geschenkt huet an Dir (och) him Gonscht geschenkt hutt: "Behält Är Fra a fäert Allah", während Dir an Ärem Häerz verstoppt hutt, wat Allah géif offenbaren, an Dir Angscht viru de Mënschen hat, och wann Allah méi Recht hat, vun Iech gefaart ze ginn. Wéi den Zaid also seng Bedierfnesser fir seng Fra opgehalen hat (vun hir gescheet huet), hu Mir Iech mat hir (Zainab) bestuet, fir datt et kee Widdersproch fir d'Gleeweger géif ginn, d'Frae vun hiren Adoptivkanner ze (bestueden), wann d'Adoptivkanner hir Bedierfnesser fir hir Fraen opgehalen hätten. An Gottes Dekret wäert sécherlech erfëllt ginn.
مَا كَانَ مُحَمَّدٌ اَبَآ اَحَدٍ مِّنْ رِّجَالِكُمْ وَلٰكِنْ رَّسُوْلَ اللّٰهِ وَخَاتَمَ النَّبِيّٖنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ
mā kāna muḥammadun abā aḥadim mir rijālikum wa lākir rasūlallāhi wa khātaman-nabiyyīn(a), wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).
De Muhammad ass net de Papp vun iech, mä hie ass de Gesandte vun Allah an de Siegel vun de Prophéiten. An Allah ass Allwëssend iwwer alles.