وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
E (arregòrdite), quande ti (Muhammad) o l’à dito a-a persoña a-a quæ Allah o l’aiva dæto favô e ti (ascì) gh’aiva dæto favô, «Tegnî a to moggê e tegnî poia de Allah», tanto che ti ascondeiva into teu cheu quello che Allah o l’avieiva revelou, e ti gh’aveivi poia de gente, ascì ben che Allah o l’aiva ciù drito d’ëse temmou da ti. Coscì, quande o Zaid o l'aiva finio i seu beseugni pe seu moggê (o l'à divorçiâ), t'emmo sposou con lê (Zainab) coscì che no ghe fïse nisciuña obieçion pe-i credenti à (sposâ) e moggê di seu figgi adottæ, se i figgi adottæ aivan finio i seu beseugni pe-e seu moggê. E o decreto do Segnô o l’arriverà de seguo.