وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
Cun (philh hlah), nangmah (Muhammad) nih Allah nih mithmai ṭha a pekmi le nangmah zong nih mithmai ṭha na pekmi kha, "Na nupi kha zohkhenh law Allah kha ṭih," tiah na ti tikah, Allah nih a phuan dingmi kha na lungthin chungah na thuh lio ah, cun mi kha na ṭih hna, Allah nih nangmah nih ṭihnak nawl a ngeih deuh ko nain. Cucaah Zaid nih a nupi caah a herhmi a donghter (a ṭhen) tikah, zumtu hna nih an cawmkenmi fale nupi (tthit) awkah alnak a um lo nakhnga, cawmmi fale nih an nupi caah an herhmi an dih cang ahcun, amah (Zainab) he kan i ṭhitum. Cun Pathian nawlbia cu a tling hrimhrim lai.