زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བ་ནི་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་མིག་ལ་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ནས་དད་པ་བྱེད་མཁན་ལ་དམའ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཆོས་ལ་དད་པ་ཅན་རྣམས་འཆི་བའི་ཉིན་མོར་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་དུ་ཡོད་ནའང་། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་རྩིས་མེད་པར་ཁོང་གིས་འདོད་པའི་མི་ལ་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُّنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍۚ
wa qālal-lażīna kafarū hal nadullukum ‘alā rajuliy yunabbi'ukum iżā muzziqtum kulla mumazzaq(in), innakum lafī khalqin jadīd(in).
དེ་ནས་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་ཚོས་(ཁོང་ཚོའི་གྲོགས་པོ་ཚོར) "ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་མི་ཞིག་སྟོན་དགོས་སམ། ཁྱེད་ཀྱི་གཟུགས་པོ་ཆ་ཚང་མེད་པར་གྱུར་རྗེས་ཁྱེད་རང་ངེས་པར་དུ་(བསྐྱར་གསོན)གསར་པའི་ནང་དུ་འབྱུང་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱེད་དགོས་སམ།"
اَتَّخَذْنٰهُمْ سِخْرِيًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ
attakhażnāhum sikhriyyan am zāgat ‘anhumul-abṣār(u).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ལ་འཕྱ་སྨོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཡང་ན་ང་ཚོའི་མིག་གིས་ཁོང་ཚོ་མཐོང་མ་ཐུབ་པས་རེད་དམ།”
اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَۖ
innal-lażīna ajramū kānū minal-lażīna āmanū yaḍḥakūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་སྡིག་ཅན་རྣམས་ནི་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་གད་མོ་ཤོར་མཁན་རྣམས་ཡིན།
وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ
wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).
དེ་ནས་ཁོ་ཚོ་(དད་ལྡན་པ་རྣམས་)ཁོ་ཚོའི་མདུན་ནས་བརྒྱུད་སྐབས་ཁོ་ཚོས་ཕན་ཚུན་མིག་བཙུམས།
وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَۖ
wa iżanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn(a).
ཁོང་ཚོ་རང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་སར་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་ཁོང་ཚོ་དགའ་སྤྲོའི་ངང་ཕྱིར་ལོག་བྱུང་།
وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّوْنَۙ
wa iżā ra'auhum qālū inna hā'ulā'i laḍāllūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(དད་ལྡན་པ་རྣམས་)མཐོང་དུས།