وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ
wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་དེ་དྲན་དགོས། "ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་ཤེས་བྱ་དེས་མི་རིགས་ཚང་མ་ཁྱབ་ཡོད།" ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་སྟོན་པའི་རྨི་ལམ་དེ་མི་རྣམས་དང་(དེ་བཞིན་)ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དམོད་པ་ཕོག་པའི་ཤིང་སྡོང་(zaqqum)ལ་ཚོད་ལྟ་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་བཟོས་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་འཇིགས་སྣང་བསྐུལ་ཡོད་ཀྱང་། འདིས་ཁོང་ཚོའི་མཉན་མི་ཐུབ་པ་མང་དུ་བཏང་ཡོད།
فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ
fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.
དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་གི་ཞབས་ཞུ་བ་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་དེ་བརྒྱུད་སྤྲོད་བྱས།
اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى
afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.
ཁྱེད་རང་ཚོ་(མེ་ཀའི་ལྷ་མང་པོ་དད་པ་ཅན་ཚོ)ཁོང་གིས་མཐོང་བའི་སྐོར་ལ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་རྩོད་པ་རྒྱག་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།